Ο ΘΕΟΣ ΚΑΙ Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ

μεταφραση απο κείμενο του Γκιουνές Καρατσετίν

H ψυχή κάποιου έφτασε στον ουρανό και βρισκόταν στην αναμονή για να δικαστεί από τον Ύψιστο. Όταν μπήκε στην αίθουσα όπου θα δικαζόταν με έκπληξή της βλέπει στη θέση του προεδρείου/δικαστών κοινούς θνητούς ενώ στα έδρανα τον μαρτύρων τον ίδιο τον Θεό.

”Πώς γίνεται αυτό Θεέ μου;” τόλμησε να ψελλίσει. ”Εσύ ο Μέγας Κριτής και Δικαστής των πάντων να είσαι μάρτυρας και οι κοινοί θνητοί να δικάζουν;” Ο θεός χαμογέλασε γλυκά και της είπε “Εγώ ποτέ δεν σας δίκασα ούτε και θα σας δικάσω. Με την απόλυτη και αληθινή αγάπη που τρέφω για τα πλάσματα μου σας άφησα ελεύθερους να επιλέγετε τις πράξεις σας. Σε μένα δεν ταιριάζει να δικάζω παρά μόνο να συγχωρώ και να αγαπώ. Εγώ είμαι η αληθινή, η απόλυτη αγάπη, αν σας δικάσω θα είναι σαν να δικάζω τον ίδιο μου τον εαυτό, αφού εσείς είστε πλάσματα μου, δημιουργήματά μου. Εκτός αυτού ποια είναι η ανάγκη να σας δικάσω; Εγώ σαν παντογνώστης, θα παραστώ σαν απλός μάρτυρας γιατί εδώ θα δικαστείτε από θνητούς, ακριβώς όπως και στην κάτω ζωή σας. Σε λίγο η αίθουσα θα γεμίσει από κόσμο που γνωρίζετε και που στη διάρκεια της ζωής σας έχετε αδικήσει, πονέσει, πληγώσει, συκοφαντήσει, ζημιώσει και γενικά δεν έχετε  συμπεριφερθεί σωστά. Προσπαθήστε λοιπόν να τους πείσετε να σας συγχωρήσουν. Αν το καταφέρετε ο δρόμος για τον Παράδεισο θα ανοίξει διάπλατα.”

Η ψυχή γεμάτη αγωνία τόλμησε με δέος να ρωτήσει τον Πανάγαθο τι θα γίνει αν δεν την συγχωρέσουν.

Ο Θεός πάλι χαμογέλασε και είπε τα εξής:  ” Ο Παράδεισος και η Κόλαση είναι δικά μου δημιουργήματα. Αν δεν καταφέρετε να σας συγχωρήσουν τότε θα αναγκαστώ να σας στείλω πίσω στη γη, στη ζωή σας. Εκεί όμως θα ζήσετε μια παρόμοια ζωή που έζησαν τα θύματά σας όταν υφίσταντο τις δικές σας κακουχίες και ανομίες, θα ζήσετε τις ίδιες ακριβώς κακίες, ατιμίες, και ζημίες που τους προκαλούσατε. Δηλαδή και με λίγα λόγια θα υποστείτε όσα κάνατε. Και να ξέρετε, αυτό δεν το κάνω για να σας τιμωρήσω αλλά για να νοιώσετε και σεις όλα όσα ένοιωθαν αυτοί οι άνθρωποι από τα ανομήματα σας. Τότε, μόνο τότε θα συγχωρεθούν οι αμαρτίες σας”.

Η ψυχή, που τόση ώρα είχε μείνει άναυδη και σκεπτική γεμάτη φόβο ρώτησε:              ” Καλά Θεέ μου ο Παράδεισος τι είναι; υπάρχει Παράδεισος;” και ο Θεός που περίμενε μια τέτοια ερώτηση της απαντά: ” Ο παράδεισος που ακούτε και φαντάζεστε εκεί κάτω στη γη δεν είναι τόπος, δεν είναι εξοχή , δεν είναι τίποτα από όλα αυτά. Είναι ισορροπία σκέψεων ! Οι άνθρωποι που γνωρίζουν την ευτυχία, την ενάρετη ζωή, την αγάπη , την ευσπλαχνία, την ελεημοσύνη, την αλληλεγγύη και που εκτίμησαν κάθε έμψυχο και κάθε άψυχο δημιούργημά μου ,αυτοί λοιπόν οι άνθρωποι θα επιστρέψουν στη γη για να επαναδημιουργήσουν τον Παράδεισο που προσδοκώ με τις αρετές τους. Ο Παράδεισος είναι η γη, πουθενά αλλού.”

Γεμάτη απορίες τότε η ψυχή ξαναρωτά τον Θεό : “Ναι αλλά τα βιβλία; αυτά τα ιερά και θρησκευτικά βιβλία; άλλα διαβάζαμε τόσα χρόνια και άλλα μας λες τώρα ύψιστε Θεέ.” και ο Θεός ανταπαντά :” Το μόνο πράγμα που είναι ιερό είναι η ζωή σου άνθρωπε. Εγώ δεν έχρισα τα βιβλία που λες. Εσείς τα κατασκευάσατε ! ο άνθρωπος που ζει γνωρίζοντας την αγάπη και τις αξίες των πράξεών του είναι ο ενάρετος και το γνήσιο δημιούργημά μου”. “Καλά” λέει τότε η ψυχή “αν γυρίσω στη γη, στη ζωή δηλαδή, θα γίνεται βοηθός μου για να ακολουθήσω τον σωστό πλέον δρόμo ;” για να πάρει την παρακάτω απάντηση: “Στις ψυχές των ανθρώπων έχω τοποθετήσει μια πυξίδα που την ονομάζουμε συνείδηση. Όταν γκρεμίσετε τον τοίχο που έχετε κτίσει γύρω απ΄αυτήν τότε με μεγάλη ευκολία θα ακούτε την φωνή μου και τις συμβουλές μου”

“Καλά πόσο κοντά στον άνθρωπο βρίσκεστε;” ξαναρώτησε η ψυχή.

Και παίρνει την απάντηση ; ” Τόσο κοντά όσο η αορτή σας αλλά και τόσο μακριά όσο η εχθρότητα που πότε πότε νοιώθετε μεταξύ σας, διότι εγώ είμαι εσείς εγώ είμαι και ο εχθρός σας”.

“Άρα Θεέ μου , στο δικαστήριο δεν θα ανακρίνετε τις ψυχές;”

“Μόνο δύο ερωτήσεις θα κάνω σε όλες σας” απαντά ο Θεός γελώντας

“Στο σχολείο της ζωής πόσο μάθατε να αγαπάτε και πόση γνώση αποκομίσατε”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *